Zabytki w Pogwizdowie Drukuj

Kościół p.w. Podwyższenia Krzyża w Pogwizdowie
Wczesnogotycki kościół powstał prawdopodobnie w pierwszej połowie XIII wieku. Jest to budowla kamienna, orientowana, z prezbiterium zwróconym ku wschodowi, kaplicą ku południu i wieżą wznoszącą się od zachodu nad nawą. Do kościoła prowadzą dwa gotyckie portale z pocz. XIV wieku, jeden do nawy, drugi do kaplicy. Wyposażenie stanowią płyty nagrobne z piaskowca i epitafia dawnych właścicieli wewnątrz i na zewnątrz kościoła (rodziny von Schindel, Zettritz). W połowie XVI wieku kościół został przejęty przez protestantów, oddany katolikom w roku 1654. Pod koniec lat 90. XX wieku w kościele odkryto malowidła ścienne.


Kościół Wniebowzięcia Pańskiego
Kościół poewangelicki z roku 1741. Jednonawowy, prostokątny, zachowany jest barokowy ołtarz główny z elementami wyposażenia pochodzącymi z fundacji właścicieli dóbr von Loeschów (m.in. obraz ołtarzowy, ambona), wewnątrz znajduje się także szafa organowa. W roku 1796 w tym kościele ślub zawarł nieznany wówczas szerzej August Wilhelm von Gneisenau, późniejszy feldmarszałek pruski, który zabłysnął między innymi w bitwie pod Waterloo. Po 1945 roku kościół katolicki.

 


Cmentarz ewangelicki

Założony w 1885r. na lekkim wzniesieniu naprzeciw kościoła ewangelickiego. Został wyposażony w dom przedpogrzebowy stojący przy murze. W centrum powstało noszące znamiona architektury neoromańskiej i neogotyckiej mauzoleum rodowe von Loeschów.


Pałac

o formach architektury wczesnego klasycyzmu, został wzniesiony ok. 1800r. za sprawą Ernesta Wilhelma Nostitza w miejscu wcześniejszego renesansowego dworku, który spłonął w czasie pożaru. Była to prosta dwukondygnacyjna budowla na rzucie prostokąta o fasonie dziewięcioosiowej i elewacjach bocznych czteroosiowych. Całość nakryta była mansardowym dachem. W XIXw. dobudowano do fasady na zewnątrz podest szerokich schodów z zadaszeniem wspartym na czterech wysokich filarach. Pałac nieremontowany w drugiej poł. lat 70. XX wieku popadł w ruinę.

 


Park

Najstarsza część założenia parkowego położona była na północny zachód od pałacu Znajdował się tam otoczony groblami rozległy staw gospodarczy, pełniący również funkcję stawu ozdobnego. Ok. 1874r. parkowe założenia powiększono w kierunku południowym, gdzie łączyło się z lasem oraz ukształtowano otoczenia dwóch stawów gospodarczych po przeciwnej niż pałac stronie drogi w kierunku Bolkowa. Wykorzystując istniejące ogrody regularne i ogrody gospodarcze oraz tereny dworskie na wschód od dworu założono rozległy park krajobrazowy o rozbudowanym systemie wodnym, misternym układzie dróg (z południowej części parku wyprowadzono aleję do pobliskich Świn). Jego projektantem był Eduard Petzold, znany architekt krajobrazu. Na terenie zachowały się pozostałości parku pałacowego o powierzchni 9,5 ha. Przeważa w nim drzewostan rodzimy: lipy drobnolistne, dęby szypułkowe, ale są też rzadkie odmiany dębów. W okolicy rosną okazałe świerki pospolite – pomnik przyrody o obwodzie ok. 1,9 – 2,4 m., a pomnikowa topola czarna rośnie na wschodzie wsi.